De keramiek en ik.

Ik heb de keramiek ontdekt tijdens de opleiding MO-A handvaardigheid, die ik volgde in Amersfoort. Het was een opleiding waar behalve het vak keramiek nog meer praktijkvakken gegeven werden: plastisch- en constructief vormen, hout, metaal, textiel, tekenen, druktechnieken en fotografie. We werden uitgedaagd om vanuit materiaal en technieken kunstzinnig  werk te maken.    Alle vakken vond ik leuk om te doen, maar keramiek en metaal waren mijn favoriete vakken. 

Na het halen van mijn diploma werkte ik als cursusleidster bij een creativiteitscentrum, waar de nadruk op keramiek lag. In die tijd volgde ik tijdens vakanties keramiekcursussen in Orvelte, waar ik kennis maakte met o.a. het buiten stoken in een kuil, de plaggenoven en waar ik mijn kleivaardigheden kon uitbreiden.

Later volgde ik jarenlang keramieklessen in Alkmaar bij Bart Leefoge , waarbij ik de Japanse raku techniek leerde kennen en waar ik ook recepten voor glazuren en engobes maakte. 

De keramieklessen wisselde ik af met grafieklessen, dat vond ik ook leuk en spannend. Soms kun je daar nog wel iets van terugzien in mijn keramiekwerk.

Toen ik jaren geleden de inventaris van het keramiekatelier van mijn tante erfde en een elektrische draaischijf en een oven rijker was, was dat een extra stimulans om de opleiding tot keramist te gaan volgen in Gouda, voorheen SBB en nu NKO.

In tegenstelling tot de 'kunst' kant van de Akademie leerde ik hier in 3 jaar de ambachtelijke, technische kant van keramiek kennen. Na het behalen van het diploma besloot ik een extra leerjaar Handvormen te volgen, en, omdat mijn interesse gewekt was in glazuren, knoopte ik daar een extra leerjaar Glazuren (zelf samenstellen en proeven maken) aan vast.

Omdat ik nog niet uitgeleerd was en ben volgde ik kortdurende cursussen in Gouda, maar ook in Frankrijk, waar ik kennis maakte met het gezamenlijk (en onder supervisie) stoken van hout- en zoutovens. Tijdens deze weken worden de lessen verzorgd door internationale keramisten, die hun kennis en kunde met ons willen delen.

Twee bijzondere dagcursussen volgde ik bij Akira Matsumoto, die een kleine verrijdbare oven met houtskool stookt, zowel biscuit als glazuur. De glazuren stelt hij samen uit de as die overblijft van de houtskool.

In Amersfoort volgde ik bij Lucia Fransen de cursus 'De volgende stap' en in dat najaar stond er weer een week draaien en stoken in de houtoven in Frankrijk op de agenda. 

Vanaf 2025 volg ik 'Stevige stappers', het vervolg van 'de volgende stap', weer bij Lucia Fransen. Nadat ik jarenlang mijn leerlingen heb geleerd om met een thema te werken, vond ik dat ik zelf aan de beurt was om dat te doen.